گلرنگ (. Carthamus tinctorius L) گیاهی چند منظوره است که به ویژه به دلیل برخورداری آن از اسیدهای چرب چند اشباعی به عنوان گیاه روغنی کشت می شود. اما تنش خشکی بین فصلی و انتهای فصل علاوه بر کاهش عملکرد دانه سبب تغییر در کیفیت محصول نیز می شود. از طرفی استفاده از نانو ذرات به خاطر سطح تماس بالای آنها، می تواند موجب کاهش اثرات ناشی از تنش های محیطی شود. به همین منظور، پژوهش حاضر برای بررسی اثرات افشانه کردن نانو دی اکسید سیلیکون (10 و 20 میلی مولار)، نانو دی اکسید تیتانیوم (25 و 50 میلی مولار) و نانو اکسید روی (30 و 60 میلی مولار) بر رشد و عملکرد گلرنگ بهاره در سه رژیم رطوبتی متفاوت (مرطوب (عدم تنش)، تنش کم آبی و تنش شدید) در سال 1394 انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد نانو ذرات تأثیر مثبتی بر کاهش اثرات منفی تنش خشکی داشت. در بین نانوذرات، کاربرد نانو تیتانیوم توانست شاخص سبزینگی، غلظت پروتئین، خاکستر، روغن دانه، درصد رطوبت، آنزیم آلفا-آمیلاز و دمای کانوپی را به ترتیب 11/45، 28/68، 15/47، 14، 38/02، 16/38 و 16/71 درصد بهبود بخشد. با توجه به اهمیت اسیدهای چرب لینولئیک و اولئیک، بیشترین مقادیر این اسیدهای چرب به ترتیب در تیمارهای نانو تیتانیوم 50 میلی مولار و عدم کاربرد نانو کود در شرایط تنش خشکی مشاهده شد. به عنوان نتیجه نهایی از پژوهش حاضر می توان اذعان کرد که کاربرد نانوذرات به خصوص نانو تیتانیوم می تواند با تأثیر مثبت بر کاهش اثرات تنش خشکی سبب بهبود کمّی و کیفی روغن دانه گلرنگ شود.

زمینه و هدف: بیان ایزوفورم های تارهای تندانقباض در عضلات در حال رشد و بالغ توسط عوامل عصبی، هورمونی و مکانیکی تنظیم می شود. مکانیسم های رونویسی مسؤول تنظیم نوع فیبر بیان ژن زنجیره سنگین چندان شناخته شده نیستند. این مطالعه به منظور تعیین اثر یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید همراه با مکمل یاری گلوتامین بر بیان نسبی ژن ایزوفورم های آلفا و IIX زنجیره سنگین میوزین تار تند انقباض موش های صحرایی نر انجام شد. روش بررسی: این مطالعه تجربی روی 30 سر موش نر بالغ نژاد ویستار در سه گروه کنترل، تمرین شدید مقاومتی (گروه تجربی اول) و تمرین شدید مقاومتی توام با مصرف مکمل گلوتامین (گروه تجربی دوم) انجام شد. گروه های تمرین در یک جلسه فعالیت مقاومتی صعود از سطح شیب دار با 4 ست، 5 تکرار، 30 ثانیه استراحت بین تکرارها و 2 دقیقه استراحت بین ست ها شرکت کردند. پودر مکمل گلوتامین در 100 میلی لیتر آب مقطر با دوز 0. 5 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن حل شد و یک بار در روز به مدت 5 روز به موش ها گاواژ شد. بیان ژن ایزوفورم های زنجیره سنگین آلفا و IIX، در بافت عضله دراز بازکننده انگشتان بررسی شدند. یافته ها: بیان نسبی ژن زنجیره سنگین مایوزین آلفا تار عضلانی تند انقباض گروه تجربی اول (1. 93±0. 298) و گروه تجربی دوم (1. 65±0. 195) در مقایسه با گروه کنترل افزایش آماری یافت (P<0. 05). بیان نسبی ژن واحد حرکتی IIX تار عضلانی تند انقباض گروه تجربی اول (1. 42±0. 239) و گروه تجربی دوم (1. 26±0. 190) در مقایسه با گروه کنترل افزایش آماری یافت (P<0. 05). افزایش بیان نسبی ژن زنجیره سنگین مایوزین آلفا تار عضلانی تند انقباض گروه تجربی اول در مقایسه با گروه تجربی دوم از نظر آماری معنی دار بود (P<0. 05). افزایش بیان نسبی ژن واحد حرکتی IIX تار عضلانی تند انقباض گروه تجربی اول در مقایسه با گروه تجربی دوم از نظر آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: یک جلسه تمرین مقاومتی شدید با و بدون مکمل گلوتامین موجب افزایش معنی دار بیان نسبی ژن زنجیره سنگین میوزین آلفا و ژن واحد حرکتی نوع IIX در تار عضلانی تند انقباض عضله دراز بازکننده انگشتان موش های صحرایی نر بالغ می گردد.

زمینه و هدف: یکی از عوامل مهم در افزایش استحکام خمشی رستوریشن های غیرمستقیم کامپوزیتی، جهت، میزان و شکل هندسی (Geometry) فیبرها می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر قرار دادن فیبرها در موقعیتها و جهات گوناگون بر استحکام خمشی نمونه های کامپوزیتی می باشد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی - آزمایشگاهی، پنج گروه هشت تایی از یک نوع کامپوزیت غیرمستقیم به وسیله فیبرهای تقویت کننده آغشته در موقعیتها و جهات گوناگون در نمونه هایی به شکل مکعب مستطیل و به ابعاد 25×3×3 میلی متر ساخته شدند. یک گروه نیز به عنوان گروه شاهد و بدون فیبر در نظر گرفته شد. پس از نگهداری نمونه ها، به مدت یک هفته در آب مقطر 37 درجه، نمونه ها تحت سرعت یک میلی متر در دقیقه مورد آزمون خمش سه نقطه ای قرار گرفتند و اطلاعات حاصله توسط آزمون آماری Kruskal-Wallis و Mann-Whitney در سطح اطمینان 0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میانگین استحکام خمشی نمونه ها در شش گروه مورد بررسی تفاوت معنی داری با هم داشتند p1=0.005) و .(p2<0.001 حداقل استحکام خمشی اولیه و نهایی مربوط به گروه شاهد بود اما حداکثر استحکام خمشی اولیه با گذاشتن فیبر در نواحی تحت کشش (76.2 مگاپاسگال) و حداکثر استحکام خمشی نهایی مربوط به گذاشتن فیبر در وسط به صورت افقی (173.9 مگاپاسگال) بود.نتیجه گیری: بر اساس شرایط آزمایشگاهی این بررسی موقعیت و جهت قرار دادن فیبرها بر استحکام خمشی نمونه های کامپوزیتی تقویت شده با فیبر تاثیر داشت و موثرترین حالت قرارگیری فیبرها در سمت تحت کشش نمونه ها بود.

زمینه و هدف: یکی از روشهای افزایش استحکام خمشی رستوریشن های غیرمستقیم کامپوزیتی، تقویت با فیبر است. ترکیب کامپوزیت پوشاننده نیز نقش مهمی در استحکام خمشی این گونه ترمیم ها دارد. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر استفاده از فیبر در استحکام خمشی سه نوع رزین کامپوزیتی تقویت شده می باشد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی - آزمایشگاهی از سه نوع کامپوزیت تقویت شده با فیبر (گرادیا، سیگنوم، بل گلاس)، 72 نمونه مکعب مستطیلی (25×2×3 میلی متر) توسط یک مولد پلکسی گلاس شکاف دار ساخته شد. در مورد هر نوع کامپوزیت، دو گروه نمونه با فیبر و بدون فیبر (گروه شاهد) تهیه و پس از نگهداری در دمای 37 درجه به مدت 48 ساعت، تحت آزمون خمش سه نقطه ای با نیروی بیست نیوتن با سرعت یک میلی متر در دقیقه قرار گرفت. بعد از محاسبه استحکام خمشی نمونه ها، برای مقایسه داده ها از آزمونهای ANOVA دوطرفه و Tukeyو t-test در سطح اطمینان 05.0 استفاده شد.یافته ها: میانگین استحکام خمشی در گروه گرادیا با فیبر برابر 14.150 مگاپاسکال و در گروه سیگنوم بدون فیبر معادل 53.60 مگاپاسکال بود. تفاوت آماری بین میانگین استحکام خمشی تمام نمونه ها معنی دار بود. (p<0.001)نتیجه گیری: بر اساس شرایط آزمایشگاهی این بررسی مشخص شد که تقویت با فیبر به نحو مشخصی سبب تقویت استحکام خمشی در نمونه های کامپوزیتی تقویت شده با فیبر می شود و نوع کامپوزیت پوشاننده ممکن است عامل موثری در افزایش استحکام خمشی نمونه های کامپوزیتی تقویت شده با فیبر باشد.

در این مقاله طرحی از یک جفت کننده نوری مبتنی بر میدان میرا که دارای بازدهی جفت شوندگی بسیار بالایی بین یک فیبر تک مود و یک فیبر بلور فوتونی است، ارائه می شود. در بحث پیش رو ابتدا مقدمه ای از مشخصات جفت کننده های 1PCF گفته می شود سپس معادلات جفت شوندگی ارائه می شود و پس از آن پاسخ مسئله به روش عددی نیز به دست می آید. بهینه سازی پارامتر هایی چون ضریب شکست، شعاع مؤثر فیبر بلوره فوتونی و طول جفت شوندگی هریک می توانند بازدهی جفت شوندگی را تا حدی تقویت کنند. در انتهای این مقاله نشان داده می شود که مثلاً در طول موج 1.55 μm، برای یک جفت کننده 600 μm  نسبت جفت شوندگی به 0.92 می رسد و البته متناسب با طول جفت شوندگی انتخاب شده، این نسبت جفت شوندگی متغیر هست. کاربرد این نوع جفت شوندگی که میان فیبر های تک مود و فیبر بلوره فوتونی ایجاد می شود، در حسگر های شیمیایی بیشتر دیده می شود به صورتی که مسیر های ورود و خروج نور توسط فیبر تک مود و برهمکنش نور با ماده موردنظر در فیبرهای بلوره فوتونی اتفاق می افتد.

مقدمه: حضور فیبرهای رژیمی در رژیم غذایی اثرات مثبتی بر سلامت دارد به طوری که سبب کاهش بیماریهای قلبی عروقی و گوارشی، کاهش کلسترول خون، دیابت و سرطان روده در افراد می گردد. سبوس برنج حدود 20% دانه برنج را تشکیل داده و یکی از محصولات جانبی تولید شده در کارخانجات شالیکوبی برنج می باشد و یک منبع غنی از فیبر است. با در نظر گرفتن اینکه این ماده از ضایعات کارخانجات شالیکوبی برنج است، لذا استخراج فیبر از آن امری مهم و مطلوب تلقی می گردد.مواد و روش ها: سبوس برنج، از یکی از کارخانجات شالیکوبی استان گیلان، تهیه شد و پس از جداسازی چربی، استخراج فیبر به دو روش شیمیایی و آنزیمی صورت گرفت. دو نوع فیبر به دست آمده از نظر راندمان تولید، ویژگی های شیمیایی از قبیل (رطوبت، خاکستر، نشاسته، پروتئین) و نیز ویژگی های عملکردی از قبیل (قابلیت جذب آب و چربی) بررسی شده و با یکدیگر و همچنین با فیبر گندم مقایسه گردیدند.یافته ها: راندمان استخراج در فیبر رژیمی تهیه شده از سبوس برنج به روش آنزیمی (%67.53) بطور معنی داری بیشتر از روش شیمیایی (%33.97) بود. میزان پروتئین در روش استخراج شیمیایی (%3.63) بیشتر از استخراج آنزیمی (%2.53) و مقدار املاح (%2.03) کمتر است (در مقابل %19.17). قابلیت جذب آب و جذب چربی فیبر رژیمی تهیه شده به روش آنزیمی از سبوس برنج بطور معنی داری بیش از فیبر گندم و فیبر رژیمی تهیه شده به روش شیمیایی از سبوس برنج می باشد.نتیجه گیری: نتایج کلی نشان داد که سبوس برنج حدود 67 درصد فیبر رژیمی بر اساس استخراج به روش آنزیمی دارد. فیبر رژیمی حاصل از سبوس برنج منبع غنی از پروتئین و مواد معدنی است. ظرفیت جذب آب و جذب چربی فیبر رژیمی استخراج شده به روش آنزیمی از سبوس برنج بالاتر از فیبر گندم است. از این رو می توان آن را در تولید مواد غذایی فراسودمند (عملگر) بکار برد.